De naam die ik bij mijn geboorte heb gekregen is lang, welgeteld telt op haar vingers 9 letters. J. O. S. E. P. H. I. N. E. Josephine, aangenaam kennis te maken. Volgens mij heb je er 1 minuut over gedaan om dit te lezen. 5 seconden voor het eerste gedeelte van de zin, 10 seconden om te kunnen ontcijferen wat er onder dat streepje staat (telt op haar vingers) en 45 seconden over mijn naam.

Goed, mijn naam is lang en ook redelijk moeilijk. Mensen die me kennen die weten dat het met een ph is, maar sommige mensen niet en schrijven het met een f. Ik heb echt de meest rare creaties gezien, het meest bijzondere was denk ik toch wel Josiphein. Nee, dit is geen grapje er wijkt waarschijnlijk wel een letter, maar het was iets in die richting.

Daarom korten mensen mijn naam af. De meest voorkomende is denk ik wel Joos maar mensen noemen mij ook wel Joosie, Joosje, Fientje en JoJo. Met die laatste zette ik trouwens een hype, mensen van mijn klas die hoorden een vriendin mij zo noemen en toen begonnen ze allerlei namen af te korten: NiNi, LuLu, TeTe, MaMa enz. Yay, ik had een hype gezet die niet lang duurde.

Tegenwoordig kort iedereen mijn naam af (hee is dat een werkwoord?). Dagelijks hoor ik verschillende varianten en ik reageer eigenlijk op alles. Het is eigenlijk een gewoonte geworden en ik vind het meestal wel erg fijn. Ik denk dat ik zelfs reageer als jullie plee roepen. nee dat is weer overdreven

Nu denken jullie vast: Ja maar hé, nu heb ik dit artikeltje helemaal zitten lezen en wat wil je hiermee dan bereiken? Nou, uhm, niks. Ik vind het gewoon leuk om dit soort stukjes te schrijven. Ik ben eigenlijk ook wel benieuwd of mensen jullie namen afkorten en hoe je dan wordt genoemd!

foto van weheartit
De eerste paar weken in mijn nieuwe klas vond ik stom, ik wilde niet meer naar school and all that shizzles. Gewoonweg omdat ik niet bij vrienden zat. Maar nu? Alles is veranderd.

Ik kijk er nu anders tegenaan en om het even kort samen te vatten: Deze nieuwe klas doet me goed. Echt waar. Ik weet niet waar ik moet beginnen dus dit zal waarschijnlijk allemaal door elkaar komen.

• De klas valt eigenlijk wel mee, ik moet misschien zelf gesprekken aangaan, maar ze praten wel met mij. Ik durf nu ook weer met jongens te praten (en ben er dus niet meer bang voor) en het gaat eigenlijk wel gewoon goed. 
• Ik zit nu niet meer aan bepaalde iemanden vast. Ik zit alleen bij mijn vriendinnen bij sommige vakken, maar bij de andere vakken kom ik er ook goed vanaf
• Beter sociale contacten. Ik durf nu meer met mensen te praten en ook gewoon lol te hebben met klasgenoten waar ik niet zo goed mee ben bevriend dan mijn vriendenclubje. Ik vraag nu gewoon dingen, lach en praat met ze.
• Het is nu ook soms gewoon gezellig bij vakken. Bij sommige vakken zit ik ook bij mensen uit mijn oude klas en dan moet ik weer zo wennen, want onze vorige klas was zo druk en gezellig en die van nu is zo rustig! 

Kortom: Het doet me goed en ik ga dit jaar waarschijnlijk gewoon redden!

We hebben samen een soort van haat-liefde verhouding: mijn broertje en ik. Maar het hoort er gewoon bij, zo gaat het bijna bij iedereen thuis. Ik weet het, ik heb een paar keer 'Ik haat mijn broertje' op twitter getweet, maar dan bedoel ik niet echt haten, ik ben dan gewoon zo boos en op twitter uit ik al mijn gevoelens. Ik heb soms gewoon slechte tijden met mijn broertje

Maar ik heb soms ook goede tijden. Hij maakt mij aan het lachen is soms gewoon erg lief en ik kan het ook soms goed uitvinden. Soms hebben we ook ruzie, een keer per jaar echt dodelijke ruzies maar meestal is het na een dag weer goed. Maar die dodelijke ruzies die zijn het meest erg, ik zal maar geen details vertellen.

Tijdens die dodelijke ruzies vraag ik mij ook af of die echt van mij houdt zoals ik van hem. Ik heb altijd een soort van ouder gevoel, als er iets met hem is dan ben ik ongerust, ik huil mee en ik leef met hem mee. Mijn broertje is gewoon een schatje wanneer hij niet zo gemeen is. Ik vraag het hem wel eens en hij zegt droog 'nee'.

Maar diep van binnen weet ik dat hij ook van mij houd. Misschien niet zoveel als mij, maar ik weet zeker wel een ministukje. Een heel klein stukje in zijn hart is van mij.

bron weheartit
De Josephine van het artikeltje  'Asia is my proud' is in een klap verdwenen. En dat komt door een brief van school. Ja school. We hebben over 3 weken activiteitenweek en vrijdag stond er iets voor CKV op de planning. Nou heeft een o zo leuke CKV docent het briljante plan bedacht om een taaldorp te gaan beginnen met allerlei mensen uit andere landen van 4 vwo. Ik kreeg zo'n brief, ik was de uitverkorene. Dé Chinees die de chinese cultuur mag vertegenwoordigen in een taaldorp die in een theater hier ergens wordt gehouden. Alle 4vwo leren komen langs de kraampjes en ze krijgen 2 opdrachten : ze moeten iets meer over de cultuur weten en ze moeten iets in het chinees kunnen schrijven en spreken. Ik voor al die mensen in mijn eentje? Nee dat durf ik niet.

De spirit die ik had is weg, dat ik trots ben op mijn cultuur en dat de nieuwe klassen mij wel goed doen, het is allemaal weg. Alleen maar door zo'n brief. Ik ben bang dat ik uitgelachen word, dat ze allemaal van die chinese dingen gaan lopen schreeuwen terwijl ik dat negatief opvat. Dit is echt mijn grootste angst. Ook helemaal alleen staan, dat durf ik niet. En niemand die met mij meegaat...

Er staan ook andere culturen in en ik ben benieuwd of die mensen meedoen, of zei ook deze angst hebben of dat ze trots zijn op hun cultuur. Niks moet, alles mag, maar ik weet het niet, dus daarom dit stukje tekst, wat zouden jullie dan als jullie mij waren?

foto van weheartit
Naar huis, op school, of bij het sporten, ik kom het altijd tegen. Maakt niet uit hoe je het zegt, wat je zegt of wie het zegt. Ik voel me altijd aangesproken.  Wat dacht je van 'BABI PANGANG' of deze 'Chinezen stinken' of iets in die dergelijke trant. Bijna elke dag word ik ermee geconfronteerd zowel in positieve als in negatieve zin. Maar toch, het zijn de negatieve opmerkingen die mij het meest bijblijven en het meest raken. Jullie maken mij kapot van buiten. Ik doe toch ook niet zoiets tegenover jullie? Vaak wil ik er iets van zeggen, maar ik durf niet. Ik wil eigenlijk gewoon keihard gaan schreeuwen en boos worden, maar schiet ik er iets mee op?  Nee.

Sommige bedoelen het niet zo, maar het komt toch zo hard aan. Altijd maar de Aziaten, ik hoor nooit iemand schelden met Marokkaanse of Turkse gerechten. Nee, voor hun zou het ook niet leuk zijn als ik het naar iemand anders toeschuif. Het kan niet anders dan dit. Maar anderen, die bedoelen het wel zo. Die hebben de pik op ons, maar waarom? Heb je ooit, maar dan ook echt ooit een chinees in beeld gezien die een misdaad of iets in die richting heeft gepleegd? Nee. Meestal zijn het andere buitenlanders (ik bedoel het echt niet zo hoor, ik hoop dat jullie het snappen) maar wij zijn eigenlijk wel een beschaafd volk.

Op school voel ik mij ook anders omdat er amper buitenlanders opzitten. Ik heb het gevoel alsof iedereen mij aanstaart. Maar nee, zo moet ik het niet zien, niemand staart mij aan. Waarom heb je dat gekke idee in je hoofd? Haal het maar weg en doe normaal. Soms denk ik, ik wil geen chinees meer zijn. Maar dan denk ik, waarom niet? Ik ben anders dan anderen in dit land en ik moet trots zijn dat ik Aziatisch ben. I'm proud to be an Asian. 

Oke, het is niet bepaald fashionable maar ik vond het wel leuk klinken. In de zomer heb ik foto's geplaatst waarin ik mijn bril op had, maar dat waren echt afschuwelijke foto's. Daarom bij deze nog even normale foto's die ik een tijdje geleden geschoten heb. Ik vind de bril wel okay, maar ik heb liever een andere bril. Misschien deze zomer (volgend jaar dus).

willen jullie btw nog een reisverslag al is school allang begonnnen?

In Hong Kong is het altijd heel erg druk op straat en sommige mensen hebben ook nog een paraplu open omdat de zon te warm is (waaronder ik soms). Je botst tegen soms tegen mensen aan, maar ik was het gewend om hier niks te zeggen en gewoon door te lopen en als ik word geduwd of als iemand tegen mij aanbotst dan geef ik hem gewoon een vernietigende blik. Yeah, that's Holland.

Maar toen in Hong Kong was alles anders. Ik had het eerst niet door, toen iemand tegen mij aanbotste gaf ik nog steeds dezelfde vernietigende blik en mensen keken mij raar aan. Daarna begon het langzaam tot me door te dringen en zei ik ook sorry wanneer ik tegen iemand aanbotste. 'Het spijt me' in het chinees om precies te zijn en mensen keken mij nog steeds raar aan. Toen begon ik weer te denken en alle mensen zeiden in het engels Sorry. Nou laat ik dat ook maar eens gaan doen. Omdat ik op school altijd met een engels accent heb leren praten deed ik dat ook gewoon volkomen automatisch. Mijn nicht en broertje kwamen niet meer bij van het lachen.

Dus dag in dag uit zei ik sorry tegen iedereen. Toen waren we weer hier in het mooie prachtige .. okee ik zal het maar niet overdrijven. Toen waren we weer hier in het kikkerland. Ik deed gewoon weer hetzelfde en dacht de eerste paar keren 'oh shit, ik ben hier in Nederland, Nederlands praten Joos!". Na een paar keer kwam er een rare Nederlandse sorry en af en toe floept er nog een Engelse sorrietje uit. Wanneer mensen mij aanstoten zeggen ze sorry, maar normaal zeggen mensen niks terug. Nou, ik zeg nu met een lachend gezicht 'oh maakt niets uit hoor!' terug. En wanneer ik sorry zeg dan is er ook iets mis. Mensen kijken me nu erg raar aan doordat ik zo 'beleefd' ben. Het is een gewoonte en als je je eraan stoort... oh, sorry!

Natuurlijk zijn er uitzonderingen van mensen die ook sorry zeggen hier in Nederland hoor (Sharon(en speciaal voor Sharon is ze gelinkt omdat ze dat zei)).

Vandaag begin ik aan mijn tweede weekje school. Toen ik in Hong Kong was kon ik even internetten en ik zag via hyves dat ik allemaal krabbels kreeg waar allemaal instond in welke klas ze zaten en vroegen welke klas ik zat. Nou, ik dus meteen freaken want ik wilde het echt wel weten! Uiteindelijk zit ik in 4VC en helaas helaas bij niemand van mijn vriendin in de klas. Nou weten jullie het misschien al, maar ik ben niet het type iemand die op iemand afloopt en "hoi, ik ben Josephine wil je vrienden worden, okay!" zegt. Zo'n type zeg maar. Ik ben juist verlegen en durf juist niet de eerste stap te zetten. Ik moest eerst huilen (ja ik ben een huiltype) maar tijdens de kennismaking dacht ik "okay, ik moet er niet zo dom overdoen, het is een klas en je komt er wel overheen". We zitten met maar liefst 17 jongens en 10 meisjes in de klas en hebben best wel een nerdjesklas die allemaal N&G en N&T doen. Ik voel me echt heel dom.

Nou, de kennismaking was eng, maar gelukkig werd ik wel erbij betrokken, natuurlijk niet helemaal maar ik trek mijn mond ook niet open dus dat begrijp ik wel. Er waren ook meiden die 'alleen' waren en daar ging ik maar bij. Mijn god, wat was ik blij dat ik naast iemand zat zeg. De klas is zo raar, echt heel rustig anders dan mijn vorige klas. Er zitten ook nog 2 die zijn blijven zitten en dat is eigenlijk wel handig, haha.

17 jongens in mijn klas. Zelf vind ik het echt niet leuk. Ik weet nog dat ik in groep 8 niet tegen jongens durfden te praten (echt niet) en in de brugklas ook matig. In de 2e en 3e vertrouwde ik ze meer omdat we wel 2 jaar bij elkaar in de klas zaten en eigenlijk was ik er overheen. Maar toen ik al die jongens zag kreeg ik dat gevoel terug. Niet dat ik helemaal niet met ze praat, maar als ze gewoon iets vragen (dat doen ze überhaupt toch niet, ik kom saai over zonder mijn vriendinnen, zonder mijn vriendinnen ben ik gewoon minder enthousiast enz.) of als ik iets van hun gesprek hoor dan draai ik me wel even om om tegen hun te praten. Maar dan nog steeds met een kloppend hart.

Gelukkig heb ik ook wel een aantal vakken samen. Zo heb ik samen met Eva en Mette Aardrijkskunde en Lichamelijke Opvoeding. Met Tessel, Lucille, Nina en Maartje heb ik Frans en met Maartje ook nog Muziek. En dan nog een paar andere vakken met twee meisjes uit mijn klas. Ik zeg nu maar altijd tegen mezelf: Het komt wel goed.

Over de vakken zelf: Vreselijk. Het begint nu echt serieus te worden, ik moet overal op gaan letten, mijn huiswerk netjes maken (dat deed ik voorheen ook al) maar het is echt serieus. En nu in de 4e al examens vreselijk. Ik wil echt mijn best gaan doen want ik wil niet blijven zitten (dat ik daar nu al denk). Tja, het komt door de vakken die ik heb gekozen.

De algemene vakken zijn wel okay. Bij Engels is het echt vreselijk want we moeten van onze lerares de hele les in het engels praten. Vragen stellen, grammatica, zelfs kletsen moet in het engels (maar daar houden we ons niet aan). Vreselijk. In het begin moest je ook jezelf in het engels voorstellen en de les daarna moest je een half a4tje vol schrijven over je vakantie en dan voor de klas oplezen. Laat ik nou net diegene zijn die ook meteen vrijdag moest! Wat ik wel raar vond was dat ik niet echt zenuwachtig was, normaal heb ik een bonzend hart en knikkende knieën.

Dan hebben we nog veel vakken met de klas samen en mijn klas vind ik nu best wel leuk, het is gewoon heel erg wennen! Economie is normaal gebleven vind ik, geschiedenis is wat moeilijker, maar de prehistorie ligt mij gewoon niet. Aardrijkskunde weet ik nog niet. Wiskunde A is echt té moeilijk, ik snap er nu al niks van! Helemaal niks over letterekenen of driehoeken, daar waar ik goed in ben, nee alleen maar kansberekening. Frans heb ik ook nog, daar heb ik nog geen echte les van gehad, maar de lerares is aardig. Daarnaast heb ik nog als verplicht vak ANW: terrible. Die man is zo saai en ik vind ANW gewoon niet interesant. Nee ik heb echt niks met dit vak.

Ik ben er ook nog achtergekomen dat ik bij alle jongens van mijn klas (bijna allemaal dan) bij informatica zit! Gelukkig zitten er nog een paar andere meisjes, en een meisje komt vanuit een andere school die maar tot de 3e klas gaat en daar ga ik mee om. Als laatste keuzevak heb ik nog muziek, dat valt ook tegen. Ik heb het gekozen omdat ik een goed advies had en ik 5 jaar lang piano had gespeeld (maar dat ken ik nu echt niet meer!). Helaas gaat het erg moeilijk. Tot nu toe nog geen luister/geschiedenis les gehad, maar dat gaat wel goed komen. Daarna nog een praktijkles, dus met zingen en spelen maar het is meer zingen en ik kan gewoon niet zingen. Ik weet het van mezelf en ik vind het gewoon heel moeilijk om zuiver en om de juiste hoogte voor mij te vinden. Solfège les hebben we ook, dat is wel okay, nu is het wel makkelijk maar het wordt dus steeds moeilijker.

Conclusie: het is wennen, dat hoop ik want ik ben de enige van mijn vriendinnen die alleen in een klas zit, de rest zit allemaal bij elkaar verdeeld in 2 klassen. Ik heb nog maar een paar lessen gehad, allemaal kennismaken dus ja. Ach, ik ga er dit jaar gewoon voor en het komt allemaal wel goed!

Waarschijnlijk hebben jullie dit verhaal niet helemaal doorgelezen, maar ik moest het kwijt. Alles wat ik wilde zeggen is eruit!

Vandaag een back to school dag! Ik koop net zoals iedereen schoolspullen, maar meestal koop ik qua kaftpapier gewoon basic en een goedkope agenda. Dit jaar ging ik voor rood en roze kaftpapier, gewoon basic. Ik plak er namelijk altijd plaatjes op en zo doe ik dat ook bij mijn agenda. Nu laat ik mijn gepimpte boeken zien, vanmiddag kunnen jullie mijn agenda bewonderen, hope you like it!


Dit jaar heb ik weer een agenda van de Hema. Deze heeft nu insteekhoesjes voor foto's, wat erg fijn is en het heeft een ringband. Ook zitten er tussen sommige blaadjes wat losse bloemetjesblaadjes, om ze zo maar te noemen en daar heb ik de wat grotere foto's beplakt. Bij elke week heb ik er dan een of twee plaatjes bij en de rest heb ik in collages opgeplakt op de weken wanneer ik geen school heb. Vooral veel plaatjes en weinig tekst.

Vandaag een back to school dag! Ik koop net zoals iedereen schoolspullen, maar meestal koop ik qua kaftpapier gewoon basic en een goedkope agenda. Dit jaar ging ik voor rood en roze kaftpapier, gewoon basic. Ik plak er namelijk altijd plaatjes op en zo doe ik dat ook bij mijn agenda. Nu laat ik mijn gepimpte boeken zien, vanmiddag kunnen jullie mijn agenda bewonderen, hope you like it!


Dit jaar had ik echt veel boeken, maar dan echt veel. In totaal had ik 27 boeken, waarvan er 10 werkboeken waren en maar liefst 17 hoofdboeken. Zo had ik bijvoorbeeld voor levensbeschouwing 4 boeken, geschiedenis 3 en ga zo maar door. Gelukkig zijn ze dun en hoef ik ze niet allemaal mee naar school te nemen tegelijk. Maar alsnog is het erg veel!

Ik voel me dikker. Voorheen paste ik nog in mijn lange spijkerbroek die ik op de heenreis had gedragen, maar op de terugreis voel ik duidelijk dat hij strakker zit. Ik zie ook dat mijn benen dikker zijn geworden en dat mijn buikje ook dikker is geworden. Ik heb niet zo'n hele grote buik, maar als ik strakke kleding aan heb dan zie je dat en als ik ga zitten voelt dat niet goed.

Daarom wil ik er nu iets aan gaan doen. Geen ongezonde dingen meer voor mij, dat heb ik al genoeg gehad in HK. Wanneer ik toch honger heb dan pak ik een pakje crackertje, dat had ik voor de vakantie ook al gedaan. Ik zit sinds nu niet meer op streetdance, dus wil ik de maandagavond als sportavond doen. Gewoon ook voor de coopertest die eraan komt ga ik hardlopen. Ik wil dit jaar een hoger punt gaan halen! En elke avond 50 sit-ups, of meer als ik zin heb.

Om nou allerlei reacties te voorkomen: Ik weet waar ik mee bezig ben, ik weet dat ik niet te dik ben enz. maar het voelt gewoon niet goed. Ga alsjeblieft geen reacties commenten over Anorexia, ik weet echt waar ik mee bezig ben. Nu voel ik me gewoon er niet fijn mee.

Brillenmans? Ja, ik heb een bril al sinds vorige zomer. Ik heb hem gewoon niet vaak op en heb hem eigenlijk ook niet nodig. Mijn sterktes zijn van mijn linkeroog -1 en mijn rechteroog 0. Toch zet ik hem de laatste tijd vaker op, vooral als ik achter de laptop zit.


uhm, niet de beste foto's van mij, haha
Ik heb dus dit montuur. De onderkant heeft geen rand. Eerst wilde ik een rand maar mijn ouders vonden dat ik teveel op een chinees ging lijken -wat ik niet snap-  en was eerst ook helemaal niet blij met mijn bril! Nu heb ik hem geaccepteert. Ik draag hem niet overdag, alleen bij sommige lessen (maar dat probleem is opgelost doordat ik niet meer achteraan zit, hoewel ik daar ook alles prima kon zien :'( ) en dus thuis, vaak in het weekend. Ik wil eigenlijk helemaal geen bril, maar ik draag hem maar zodat mijn ogen niet gaan verslechteren.

Vorige keer kon je lezen dat ik hem had verandert, maar het was zo eentonig dat ik het eraf heb gehaald (met heel veel moeite) en iets nieuws heb ik ervan gemaakt. Je kunt vandaag zien hoe het is geworden!

Een tijdje geleden was ik bezig met mijn stijlboek. Ik had al hee lang veel plaatjes verzameld, de schaar erbij, lijm gekocht maar het enige wat ik mistte was het boek. Ik wilde er eentje zonder lijntjes maar die was echt onvindbaar. Uiteindelijk heb ik er een van de Hema gevonden: een rode met een ringband. Ik ben meteen aan de slag gegaan (Het was ongeveer mei?) en heb ook heel veel filmpjes opgenomen die je misschien al op de site heb gezien als ik ze heb gepubliceerd, maar als ze nog niet eerder zijn vertoond dan laat ik ze nog zien! Lisan vroeg namelijk om een how to, ik wist eigenlijk ook niet echt wat ik wilde of hoe ik het ging doen dus heb ik gewoon alles opgenomen. Vandaag zie je de foto's!

Wel, een proefwerkweek achter de rug en ik heb mijn rapport binnen. Dat betekent dus cijfers! Mij leek het wel even leuk om jullie hiervan op de hoogte te houden, dat had ik een keer ook al gedaan.

Proefwerkweek
Mijn proefwerkweek is eigenlijk erg goed gegaan! Ik ben heel blij met alle cijfers. Zo heb ik een 8.6 voor Frans, een 8.0 voor Duits, een 7.22 voor Nederlands en een 6.7 voor Engels. Ook heb ik voor Geschiedenis een 8.6 (ik kan het echt niet geloven), Aardrijkskunde een 6.9 (hij was té moeilijk) en voor Levensbeschouwing een 7.8. Voor wiskunde heb ik een 8.2 gehaald waar ik ook erg blij mee ben! Daarnaast heb ik voor de moeilijke vakken ook wel goede cijfers gehaald. Voor Scheikunde een 6.2 en voor Economie een 6.0.

Dan hebben we nog het allermoeilijkste vak op aarde, namelijk Natuurkunde. De eerste periode stond ik nog een 6 komma nog wat gemiddeld, maar helaas ging het in de 2e periode mis, toen stond ik een 3.9 gemiddeld. Deze periode ben ik flink omhoog gegaan, want met een 7.5 en een 8.0 voor systeembord heb ik het flink opgehaald. Toen ik het zag kon mijn dag niet meer stuk. En nu komt het, ik heb een 6.9 voor het moeilijkste proefwerk ever!

Eindrapport
Wat mijn  eindrapport betreft weet ik niet en kan ik helaas niet zeggen. Vrijdag had ik rapportuitreiking, maar direct uit school moesten we de laatste dingen inpakken en vertrekken en heb ik geen tijd om een artikel te schrijven. Ik sta in ieder geval geen onvoldoendes!

Na deze zomervakantie zit ik in een gloednieuwe klas met vakken die ik zelf heb gekozen. Een tijdje geleden vroeg ik jullie om raad. En wat het is geworden en meer, dat kun je vandaag lezen!

Ik heb uiteindelijk voor E&M gekozen. De verplichte vakken zijn geschiedenis, aardrijkskunde en economie. Ik heb gekozen voor wiskunde A. Daarnaast moest je 1 verplicht vrije vak kiezen en 1 niet verplicht vak. Dat zijn Informatica en Muziek geworden. In het verplichte deel moest je kiezen tussen frans of duits, ik heb frans gekozen.

Waarom ik deze heb gekozen? Omdat je bij dit profiel Informatica kon kiezen, bij C&M niet. En als ik C&M had gekozen, dan was muziek verplicht, hier niet. Ik kan dan het 4e jaar kijken of het me lukt qua zingen, lukt dat niet dan kan ik het laten vallen.

Ik kijk wel erg tegen Aardrijkskunde op, ik kan dat echt niet! Hopelijk is het mijn enige vak..

Ik zit inderdaad niet bij mijn vriendinnen, zij hebben allemaal C&M? Ach, ik hoop dat we ellkaar nog veel in de pauzes gaan zien, en hopelijk kom ik in een leuke klas!

Ja, voor mij begint de zomervakantie vanaf vandaag, vandaag heb ik mijn rapport gekregen. Vanavond vertrek ik al voor dik 6 weken naar Hong Kong. Ik ben van 16 juli t/m 26 augstus weg! En daarom een update artikeltje vandaag

Wat gebeurt er met de artikels?
Don't worry, ik heb een tijdje geleden een artikeltje opgezet om te vragen of jullie op vakantie gingen. Daar heb ik rekening mee gehouden, want als ik 42 artikels vooruit ga schrijven en niemand ze leest, dan schiet ik er niks mee op. Ik ben dus al vroeg begonnen met vooruit schrijven, en ik moet even kijken of ik elke dag een artikel plaats, of om de dag. Je kunt het altijd zien op bloglovin' als je niet weggaat. Let er wel even op dat ze vooruit zijn geschreven, in de tussentijd kunnen er dingen zijn veranderd. Daarom heb ik er bijgezet wanneer ik het heb geschreven bij sommige artikels. Als er echt amper gecomment wordt of gelezen omdat het simpelweg gewoon vakantie is, dan maak ik af en toe een artikeltje met "Lees eens terug" of laat ik artikels terugkomen.

Net een weekje voordat ik naar Hong Kong ga heb ik alle artikels af. Maar ik kreeg heel veel request, en die zijn er niet meer van gekomen, die komen pas na de zomervakantie, sorry! Ik probeer ze er nog tussenin te plannen.

Wat gebeurt er met mij?
Niks! Ik ga lekker van mijn vakantie genieten, misschien kan ik als ik mijn nieuwe mobiel heb soms nog even tweeten. Het enige wat er dus verandert is dat ik niet op jullie blogs kan beantwoorden. Maar zoals ik het vorig jaar heb gedaan: Als ik weer terug ben dan comment ik weer op artikels die ik de moeite waard vind.(Ja, van die 42 dagen!). Dus blijf vooral schrijven, dan heb ik na mijn vakantie lekker veel leesvoer!

Vakantie
Ik ga er dus lekker van genieten, en ik hoop ook lekker veel make-up en kleding te gaan kopen! Ook neem ik souvenirs mee voor vriendinnen, en misschien neem ik nog wel dingen mee voor winacties!

Ik ga maar weer eens afsluiten, hopelijk hebben jullie ook een fijne vakantie! Ik weet niet of ik deze dag nog op de computer ben, wanneer dat wel is, dan ben ik op twitter te vinden. Wanneer ik daar echt weg ben, dan ben ik 6 weken niet meer te bereiken

Liefs, Josephine

Tijdens een lesje Duits zaten we ons te vervelen. Nou is M. een hele goede tekenares (té goed voor woorden) en we hadden het over die opplaktatoos van chanel. Ik had al een chanellogo bij Tessel gedaan, maar toen was M. bij haar zelf bezig. Ik vond het supermooi, dus had ze het bij mij en Tessel ook gedaan (Tja, verveling hè!). En tada, hierboven zie je mijn eigen neppe channel tatoo. Ik vind hem zelf heel gaaf gedaan, ze is een ware kunstenares.

al te vaak laten vallen, zat met plakband vast, de laatste val was de druppel die de emmer deed overlopen.

Of ik had gewoon een tekenopdracht bij tekenen en die wil ik jullie showen! We moesten een folder maken met het thema 'Hemels en hels'. Eerst dacht ik aan make-up, maar dat vond ik té moeilijk om te doen. Daarom heb ik voor artiesten gekozen. Taylow Swift en Laura Jansen zijn hemels en Lady GaGa is de fucking hell. Laten we naar de foto's gaan!

Edit: Ik heb mijn cijfers terug! Ik heb voor de voorkant een 8.5, de plaatjes een 8 en voor de lay-out een 7, ben echt superblij!